Merhaba Dünya

Yazılım (kodlama) öğrenmeye başlayan herkes merhaba dünya yazısını yazmıştır. Evet, kesinlikle yazmıştır. Bunu yazmayan 1 tane yazılımcı bile tanımıyorum. Bugün yazmış olduğum bu makale sizinle ilgili değil kendimle ilgili bu yüzden okumak istemiyorsan veya vakit kaybı olduğunu düşünüyorsan çıkabilirsin.

Yazılımcılara niye “Merhaba Dünya” yazdırdıklarını merak ediyorum açıkcası.

Merhaba Dünya işte ben geliyorum, Merhaba Dünya bu kodlar ile artık elimin altındasın ya da Merhaba Dünya artık bende senin bir parçanım demek için olabilir. Tabi ki bunlar benim ön gördüğüm uydurduğum şeyler :D.

 

Merhaba Dünya bugün 8 yıldır her detayını hayal ettiğim defalarca üstünde çalıştığım sayısız provalar yaptığım gün gelmişti ama sen yine onu mahvettin. Bugün için sana çok teşekkür ederim. Bir imkansız oldu :), 8 yıldır ince ince detaylarını planladığım en büyük hayalim 30 saniye içersin de kalbimin en derin köşesine batmaya başladı. Bütün olasılıklar, bütün kelimeler, bütün minik hareketleri her detay mükemmel ve kusursuz bir şekilde hazırlanmıştı. Ama hayat işte yine yaptı yapacağını. Benim 8 yıldır hayal etmediğim aklımın ucundan dahi geçmeyen imkansız olasılık gerçekleşti. Bütün emeklerim boşa gitti. Hayat bana 3. defa en sert tokatını atmıştı. Bunu beklemiyordum doğrusu. Bu yediğim tokatlar her zaman beni daha güçlü birisi yaptı.

İçimde yeri doldurulamayan bir boşluk var. Bu boşluğu yalnızlığa borçluyum, boşluk büyüdükçe içinde ki öfke de o denli büyüyor.

Ben çocukken diğer herkesten farklı olmak isterdim, büyüdükçe anladım ki zaten ben herkesten farklı biriyim ama farklı olmak her zaman çok güzel bir şey değil. Bazen herkes gibi olmak istiyorum, onlar gibi düşünmeye çalışıyorum ama olmuyor, bu ben değilim.

Ben çok uzun zamandır ağlamamıştım. Ağlamanın birşeyleri çözeceğini düşünmek saçmalık olarak geliyordu. Çoğu insan üzüldüğü için ağlar, hayal kırgınları için ağlar, aşk acısı çektiği için ağlar  ben sürekli güçlü durmak zorunda oluğum için ağladım. Merhaba Dünya, merhaba.

Bu blog niye var biliyor musunuz, amacı size bir şeyler öğretmek fakat asıl amacı benim yalnızlığımı giderebilmem. Kimseye anlatamadığım duygu ve düşüncelerimi buraya yazarak rahatlıyorum. Burası benim son kalem.

 

Emir

Bu günlerde kütüphanede kitap okuyan soru sorulmadıkça konuşmayan, popüler kültürün kölesi olmuş kişilere gıcık olan uyuz bir tipim. öğrendiğim bilgileri paylaşmayı sevdiğim için bu web sitesini kurdum. İyi okumalar.

Bu konu hakkında kendi fikrini paylaşmak istersen yorum yazabilirsin

  Abone ol  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: